Blog ogrodniczy, blog o ogrodach

Posts Tagged ‘szklarnia’

Wydawałoby się, że ogórek jako roślina tak powszechnie występująca w naszym kraju nie ma dużych wymagań odnośnie jego uprawy. Nic jednak bardziej mylnego. Jest on rośliną wyjątkowo ciepłolubną i jej wymagania są całkiem spore.

Jeżeli siewki ogórka pozostawimy na dłuższy okres w temperaturze 12 stopni lub niższej to najprawdopodobniej nie wykiełkują one wcale, bądź też umrze całkowicie to co z nich wykiełkowało. W optymalnych warunkach nasiona zaczynają kiełkować już po 5 do 10 dniach.

Optymalne warunki oznaczają temperaturę powietrza około 30 stopni Celsjusza, natomiast temperatura gleby w której się znajdują powinna wynosić około14 stopni w tejże skali.

Ogórek może być uprawiany właściwie w każdym miejscu kraju. Jedynym wyjątkiem od tej reguły są rejony górskie, gdyż tam temperatura podczas majowych przymrozków może spaść poniżej zera, a to z kolei powoduje duże ryzyko, że roślina nam zmarnieje.

W okresie w którym ogórek wschodzi jak i później w czasie kwitnienia, roślina potrzebuje znacznej ilości wody. Pamiętać musimy więc o tym aby regularnie ją podlewać. Jeżeli zapomnimy o jej podlewaniu zahamuje to wzrost rośliny co niekorzystnie wpłynie na ilość oraz jakość zebranych plonów. Najkorzystniej jest podlewać ogórki w godzinach porannych. Nie zapominajmy również o tym iż ogórek posiada stosunkowo płytki system korzeniowy, dlatego też odchwaszczanie jest wskazane a wręcz niezbędne, jednak należy to robić bardzo delikatnie i najlepiej ręcznie aby nie uszkodzić tych korzeni.

Ogórki nie lubią ziemi piaszczystej i ciężkiej. Zdecydowanie lepiej rosną w glebie o ciemnym zabarwieniu, w ziemi przepuszczalnej i dobrze ulegającej nagrzewaniu. Mogą to być wszelkie czarne ziemie takie jak czarnoziemy, mady nadrzeczne, lessy ewentualnie piaszczysto-gliniaste. Ogórki nie powinny mieć stanowiska zacienionego, musimy przeznaczyć dla nich miejsce nasłonecznione.

Potrzeby nawozowe ogórka znacznie przekraczają jego wymagania pokarmowe. Wstępne określenie potrzeb nawozowych ogórka powinno być poprzedzone analizą chemiczną gleby, wykonaną przed założeniem uprawy.
Dokładne ustalenie ilości składników pokarmowych dostępnych w glebie przez cały okres wegetacji dla ogórka jest dosyć trudne. Ogórek należy do roślin szybko rosnących. Jeśli zachodzi potrzeba pogłównego dokarmiania w czasie wegetacji, to powinno się stosować nawozy dość szybko działające jak przefermentowana gnojówka, sole kopalniane, popiół drzewny, guano. Inne nawozy organiczne, jak obornik lub kompost, należy zastosować z pewnym wyprzedzeniem, aby składniki mineralne zaczęły się wcześniej uruchamiać.

Ogórki prawdopodobnie dotarły na nasz kontynent aż z Azji Mniejszej, a konkretnie z Indii. Do dnia dzisiejszego możemy spotkać tam dziko rosnące rośliny ogórka. Stamtąd roślina ta dotarła najpierw do krajów takich jak: Grecja, Egipt czy Włochy. Popularyzację ogórek zawdzięczać może Rzymianom, którzy jako pierwsi zaczęli go uprawiać w szklarniach.

Ciekawostką jest, że to właśnie rzymianie jako pierwsi zaczęli kisić ogórki w beczkach. Do polski warzywo to dotarło dopiero w XIII wieku. Na początku nie było ono cenione wśród naszych rodaków. Ogórka docenili oni dopiero w XVI w.

Ciekawym faktem, na który warto zwrócić uwagę jest to że ogórek składa się w 96% z wody. Nie mniej jednak w swojej zawartości posiada masę cennych wartości odżywczych. Są to między innymi: potas, fosfor, wapń, magnez, żelazo, cynk, mangan, miedź oraz w mniejszych ilościach witaminy C, B, A, PP.  Ponadto ogórki doskonale wpływają na nasz organizm: zapobiegając kamicy nerkowej, oraz regulując funkcje życiowe takie jak proces trawienia czy ciśnienie krwi.

Polska nie jest liderem w produkcji ogórka w europie, mimo to co roku zbiera się go w naszym kraju około 300 tysięcy ton.

Podstawowe gatunki ogórka gruntowego występujące w Polsce to:

Odmiana Opera- jest to roślina o przewadze żeńskiego kwiatostanu, bardzo silnie rosnąca. Posiada ona owoce grubobrodawkowe, o doskonałej konsystencji. Dzięki niewielkiej komorze nasiennej odmiana ta  doskonale nadaje się do kiszenia oraz konserwowania. Rozbudowany i dobrze rozwinięty system korzenny, zapewnia roślinie silną część naziemną. W procesie konserwowania, ogórki nabierają barwy seledynowej.

Odmiana Sonate- to również odmiana grubobrodawkowa. Jest to warzywo o podwyższonej odporności na choroby między innymi: mączniaka rzekomego.

Pozwala to na wydłużenie okresu zbiorów, jak również użycie mniejszej ilości oprysków. Odmianę tą charakteryzuje bardzom wysoki potencjał plonowania. Owoce Sonaty idealnie nadają się do kiszenia oraz konserwowania, a ich barwa jest jasno zielona.

Odmiana Motivia- jest to mieszaniec posiadający grubobrodawkowe owoce i polecany jest do wczesnej uprawy w cieplarniach i pod osłoną. Owoce posiadają barwę średnio zieloną  z charakterystycznym jaśniejszym zakończeniem. Wysoki, wyrównany plon ogórków o proporcjach długości do grubości 3 : 1. Rośliny o otwartym pokroju, tworzące wiele pędów bocznych.

Wczoraj zerwałem pierwsze pomidory z własnej uprawy. Cóż to jest za smak i zapach, niespotykany pośród pomidorów ogólnie dostępnych na rynku. Zainspirowało mnie to do udzielenia Wam kilku praktycznych wskazówek, abyście mogli w przyszłym roku cieszyć się wyjątkowym smakiem i zapachem własnoręcznie wyhodowanych pomidorów.

Uprawę pomidorów możemy prowadzić zarówno w glebie jak również szklarni czy tunelu. Jeżeli zdecydujemy się na uprawę w gruncie, zadbajmy o to aby miejsce było odpowiednio osłonięte, a zarazem dobrze nasłonecznione. Pomidory najlepiej rosną na glebach przepuszczalnych, ciepłych oraz pruchnicznych. Uprawa pomidorów będzie nas kosztowała poświęcenia pracom ogrodowym, lecz efekt na pewno będzie satysfakcjonujący.

Przed przystąpieniem do wysadzania pomidorów należy dokładnie i głęboko przekopać ziemie nawożąc ją kompostem lub obornikiem. Konieczne będzie regularne podlewanie z dodatkiem nawożącym, w szczególności w okresie kiedy zaczną pojawiać się zalążki owoców. Nie należy jednak przesadzać. Jeżeli będziemy pomidory zbyt często podlewać lub nawozić będzie to miało niekorzystny wpływ na smak owoców. Niedozwolone podczas podlewania jest moczenie liści. Roślinę należy podlewać jak najbliżej korzenia.

Pomidory uprawiane są z rozsady. Jej produkcję najlepiej zacząć w kiełkowniku już w pierwszej połowie lutego. Do donicy przesadzamy sadzonki po upływie około 4 tygodni. Owocami będziemy cieszyć się już od połowy lipca do przyjścia pierwszych przymrozków. Owoce pomidora mogą mieć kolor w zależności od uprawianego gatunku od koloru czerwonego po żółty.

Jeżeli nie dysponujemy w ogrodzie zbyt dużą powierzchnią nie znaczy to wcale, że nasze plony będą niewielkie. Stosunkowo dużo pomidorów możemy zebrać z krzaka o odmianie wysoko rosnącej. Rośliny sadzimy przy palikach „na jeden pęd” (regularnie usuwamy wyrastające pędy boczne, aby skoncentrować energię rośliny na rozwoju owoców) w rozstawie 40 do 50 cm.

Jeżeli chcemy uprawiać rośliny w donicach na tarasach czy balkonach doskonałą odmianą do tego typu uprawy będzie odmiana drobnoowocowa. Posiadają one wysoką ilość składników odżywczych jak i witaminy C.

Ci z Was, którzy marzą o własnej uprawie roślin powinni poważnie wziąć pod uwagę umieszczenie w swoim ogrodzie inspektu.
Dzięki tego typu budowli nasze rośliny są chronione przed mało sprzyjającymi czynnikami atmosferycznymi takimi jak: mrozy, wiatry, deszcze czy grady. Inspekt pozwala szybciej nagrzewać się glebie i powietrzu, co daje możliwość uprawy roślin ciepłolubnych i przyśpiesza kiełkowanie nasion.
Inspekt powinien stać na równym terenie, z dala od drzew, tak by ich korony nie rzucały cienia na rośliny. To nic innego jak miniaturowa szklarnia. Zazwyczaj ma postać drewnianej skrzyni, czasem zbudowana jest z betonu. Najlepsze jest jednak drewno: dobrze trzyma ciepło. Należy je odpowiednio zakonserwować i pomalować. Od góry inspekt przykryty jest szybą lub folią. Okna powinny być nie tylko otwierane, ale również uchylane.
Inspekty są tanie i bardzo łatwe do samodzielnego zbudowania. Szczególnie znajdują swoje zastosowanie wczesną wiosną, gdy hartujemy rośliny przenoszone ze szklarni do gruntu oraz do produkcji rozsadów roślin o długim okresie wegetacji, np. pomidorów.
Największe zastosowanie mają inspekty ziemne, czyli nieogrzewane. W ogrzewanych jako najniższą warstwę podłoża stosuje się obornik koński, który rozłożony wytwarza sporo ciepła i ogrzewa glebę podczas kiełkowania roślin. Na warstwie obornika rozkłada się suche liście lub sieczkę słomianą.