Blog ogrodniczy, blog o ogrodach

Posts Tagged ‘wapienie’

Grunt to zdrowie – i to dosłownie. Od odpowiednio dobranej gleby zależy nie tylko to, czy rośliny się przyjmą i rozkwitną – ale to, czy w ogóle przeżyją. Zbyt sucha lub zbyt wilgotna, zbyt kwaśna bądź zbyt zasadowa, jałowa bądź zbyt mocno nawieziona – każde odchylenie od wymagań stawianych przez rośliny zmniejsza ich szanse.

W najlepszej sytuacji są osoby, których działki i ogrody położone są na najżyźniejszych glebach Polski – czarnoziemach (1% powierzchni kraju), czarnych ziemiach (2% powierzchni) i madach rzecznych (5% powierzchni). Bogactwo składników mineralnych, organicznych oraz stosunkowo dobre napowietrzenie zapewniają bardzo dobre warunki rozwoju większości popularnych gatunków roślin – gleby takie wymagają dzięki temu mniej pracy włożonej w przygotowywanie i utrzymywanie ogrodu.

W gorszej sytuacji są właściciele ziem gliniastych, piaszczystych, brunatnych lub bielicowych (w sumie ponad 85% powierzchni kraju – a więc zdecydowana większość). Stosunkowo nieurodzajne lub charakteryzujące się niekorzystnymi właściwościami fizycznymi gleby wymagają dużego wysiłku – jeżeli chcemy przystosować je do przynoszącej satysfakcjonujące wyniki uprawy roślin. Pewnym ratunkiem jest oczywiście dobór preferujących nasze warunki glebowe gatunków – jeżeli jednak chcemy posiadać na naszym terenie więcej roślin ozdobnych lub użytkowych, będziemy musieli, niestety, zakasać rękawy (z drugiej strony – wyzwania motywują, prawda?).

Podstawową informacją jest grubość dostępnej roślinom warstwy gleby – szczególnie widoczne jest to na terenach górskich (gdzie ogranicza ją skała) oraz tych mocno zbitą glebą gliniastą – słabsze rośliny mogą nie przebić się głębiej, a sama bariera może dodatkowo negatywnie wpływać na cyrkulację wody. O ile w przypadku skał jedynym wyjściem jest naniesienie kolejnych warstw gleby, o tyle w innych wypadkach możemy spróbować pogłębiania – najprostszym wyjściem będzie przekopanie ziemi punktowo (pod planowanymi roślinami) lub, w wypadku zbyt wysokiego poziomu wód gruntowych – zastosowanie melioracji.

Struktura ziemi decyduje o jej wartości dla roślin – żadna ze skrajności (gleba zbita i gleba piaszczysta) nie jest dobra, najlepsza jest odpowiednio wymieszana, lekko porowata (a więc umożliwiająca cyrkulację powietrza i wody) i posiadająca odpowiednią ilość związków organicznych. By osiągnąć taki rezultat będziemy musieli zapewne przekopać ziemię -potrzebna nam więc będzie łopata bądź (co jest o wiele prostsze i szybsze) glebogryzarka.

Składniki mineralne i odczyn gleby – bez określonych mikroelementów (albo z powodu ich nadmiaru) nie uzyskamy oczekiwanych wyników. Z pomocą przyjdą nam nawozy organiczne (szczątki roślin zawierają sporo potrzebnych substancji) oraz mineralne. Optymalnym odczynem gleby będzie lekko kwaśny – od 6 do 7 pH.

Woda – i znów musimy znaleźć złoty środek: zadbać o szybki odpływ dużych ilości wody (zabezpieczając korzenie przed gniciem), a także o zatrzymanie takiej jej ilości, by rośliny nie uschły – melioracja (nawet w ograniczonym stopniu) wydaje się być niezbędna.

Nawet po przeprowadzeniu wszystkich przygotowań i zasadzeniu roślin nie ustanie konieczność zadbania o glebę – regularne nawożenie, nawadnianie i spulchnianie stanowią jeden z podstawowych obowiązków ogrodnika.

Skoro już wiecie, w jaki sposób można zbudować ścieżkę ogrodową postanowiłem przybliżyć Wam dwa jej najczęściej wykorzystywane budulce: piaskowiec i wapień.
Piaskowiec wydobywa się w Górach Świętokrzyskich i na Dolnym Śląsku, zaś wapienie na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej.
Piaskowiec jest na ogół żółty, może mieć również barwę czerwono-brunatną, wtedy gdy zawiera dużo związków żelaza. Tworzy go piasek zlepiony lepiszczem, dlatego jest to kamień bardzo podatny na cięcie.

Wapienie zaś mają chemiczne pochodzenie, ponieważ powstały z resztek organizmów żyjących na dnie morza. Z pewnością są mniej trwałe niż piaskowce. Są równie łatwe w cięciu jak piaskowce. Barwa wapieni jest żółta lub biała.

Z piaskowca możemy budować ścieżki, obrzeża oczek wodnych, schodki i stopnie, możemy nimi okładać domy i murki. Wapienie wykorzystuje się głównie jako główny budulec murków.

Ścieżki ogrodowe budujemy przede wszystkim z płyty, kostki brukowej i cegły. Jeśli chodzi o głębię ogrodu to tu pasują przede wszystkim kamienie naturalne (piaskowce, żwiry, otoczaki i wapienie), a także drewno.
Budowę ścieżki rozpoczynamy od ułożenia podsypki, której choć nie widać to jest ona jej najważniejszym elementem. Jej rodzaj oczywiście zależy od przeznaczenia ścieżki. Jeśli zamierzamy po ścieżce tylko chodzić wystarczy 7-centymetrowa warstwa piasku. Jeśli ścieżką ma jeździć również samochód i inne ciężkie pojazdy powinniśmy jako podsypkę zastosować 10 centymetrów piasku z cementem (jest to tzw. suchy beton) lub też żwir. Tak przygotowany podkład należy dokładnie ubić.
Pomiędzy kamieniami powinniśmy pozostawić spoiny, tak aby woda mogła spływać do kanalizacji i nie zalewała roślin. Spoiny te wypełniamy piaskiem. Można też je obsiać piaskiem.